Een vrijgezelle man wordt in sommige streken in de volksmond ‘os’ genoemd als hij dertig jaar wordt. Hij krijgt dan vaak heel wat te verduren. Lollige vrienden of familieleden laten bij die gelegenheid een advertentie zetten waarin vrijgezelle dames worden opgeroepen te bellen met de ouwe vrijer. De os is dan de klos!
Als iemand os is, komt hij zogezegd in het ossenboek. Vooral in Noord-Limburg wordt deze traditie in ere gehouden. Ook wordt wel ‘ns een flinke kop van een os in de voortuin van de jarige gezet. Vanwaar die link met een os? Een os is een gecastreerde stier en mist dus iets essentieels om tot een nageslacht te komen. Het spreekt voor zich dat een os daarom voor de gemiddelde koe volstrekt oninteressant is. Een os blijft derhalve vrijgezel. In boertiger tijden trok men deze vergelijking door naar de mens.
